H ekrh3h toy spitioy

Έκρηξη ορίζεται ως μία αντίδραση υψηλής οξείδωση ή αποσύνθεση, η οποία έχει την ταχεία καύση εύφλεκτων αερίων, ατμών, υγρά, καύσιμης σκόνης ή ινών σε μια περιοχή που προκαλεί αύξηση της θερμοκρασίας ή της πίεσης σε συνδυασμό με την καταστροφή του κύματος εδράνου σοκ και ακουστική επίδραση.

Goji cream

Το ξέσπασμα είναι αρκετά σημαντική σε ορισμένες συνθήκες, δηλαδή όταν η συγκέντρωση της εύφλεκτης πρώτης ύλης είναι σε μια συγκεκριμένη σειρά, η οποία ονομάζεται το ενδεχόμενο έκρηξης. Η συγκέντρωση ενός καύσιμου συστατικού σε ένα δεδομένο εκρηκτικό διαμέρισμα δεν θα προκαλέσει έκρηξη. Για να δημιουργήσετε μια εκρηκτική ατμόσφαιρα, υπάρχει επίσης μια ορισμένη ενέργεια, η οποία μπορεί να κινηθεί συστατικά όπως σπινθήρες, οι οποίες δημιουργήθηκαν κατά την κατασκευή των μηχανών και εξαρτημάτων ηλεκτρικό σύστημα θερμαίνεται σε μία πολύ ευρεία θερμοκρασία, αστραπές και της ηλεκτρικής ενέργειας. Αυτή η ενέργεια προσδιορίζεται αδύναμη ενέργεια ανάφλεξης και πολλή λεπτή αναφέρεται ως η ενέργεια του πυκνωτή στην περιοχή της ηλεκτρικής εκκένωσης που μπορεί να αναφλέξει το μίγμα και να δώσει τη φλόγα στις διάφορες συνθήκες δοκιμής. συστήματα ασφαλείας Έκρηξη είναι συσκευές έκρηξη, η οποία & nbsp? προορίζονται να υπηρετήσουν στις περιοχές που διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο έκρηξης.

Η αξία της ελάχιστης ενέργειας ανάφλεξης είναι μια παράμετρος η οποία επιτρέπει την αξιολόγηση του κινδύνου έκρηξης που προκύπτει από την εμφάνιση στην περιοχή των πηγών, όπως ηλεκτρικού σπινθήρα, μία ηλεκτροστατική σπινθήρες που προέρχονται από χωρητική ή επαγωγική ηλεκτρικά κυκλώματα, και έχει ένα μηχανικό σπινθήρες.

Το καύσιμο πρέπει να θυμάται τη σχέση με το οξειδωτικό και η έναρξη της καύσης απαιτεί ένα παράγοντα εκκίνησης. Είναι χειρότερο να ξεκινήσει μια έκρηξη σκόνης από μια έκρηξη αερίου. Το αέριο αναμειγνύεται με το περιεχόμενο αυθόρμητα λόγω της διάχυσης και η δημιουργία ενός νέφους σκόνης απαιτεί μηχανική ανάμιξη. Η ελαχιστοποίηση του χώρου της έκρηξης ευνοεί τη βία της έκρηξης και, στην περίπτωση των σκωληκοειδών, θεωρείται ως ένας παράγοντας που συμβάλλει στην εμφάνισή της. Μεταξύ των αερίων, τα οξειδωτικά είναι πιθανώς αντί οξυγόνου, π.χ. φθόριο. Υγρά που είναι οξειδωτικά περιλαμβάνουν υπερχλωρικό οξύ, υπεροξείδιο του υδρογόνου και μεταξύ των οξειδωτικών ενώσεων στερεών είναι: νιτρικό αμμώνιο, οξείδια μετάλλων. Τα καύσιμα είναι, πάνω απ 'όλα, όλα τα υγρά, τα αέρια, αλλά και τα στερεά.